Artur Berson
Biografia
Artur Berson urodził się w Nowym Sączu i był niemieckim inżynierem, meteorologiem i fizykiem żydowsko-polskiego pochodzenia, jednym z pionierów europejskiej aeronautyki oraz profesorem.
Wykształcenie podjął w rodzinnym Nowym Sączu w I Gimnazjum, a następnie kontynuował je w Wiedniu i Berlinie, studiując meteorologię i geografię pod kierunkiem Ferdinanda von Richthofena i Wilhelma von Bezolda. W 1890 roku został asystentem Richarda Aßmanna w Instytucie Meteorologicznym w Berlinie. W latach 1896–1899 był redaktorem gazety Zeitschrift für Luftfahrt und Physik der Atmosphäre.
Jako naukowiec interesował się głównie rotacjami gorącego powietrza w balonach. 4 grudnia 1894 wspiął się na wysokość 9155 metrów na pokładzie balonu Phoenix z użyciem wodoru. 10 stycznia 1902, wraz z Hermanem Eliasem, ustanowili niemiecki rekord długości lotu balonem, pokonując 1470 kilometrów w 30 godzin w podróży Berlin–Połtawa.
31 lipca 1901, wspólnie z Reinhardem Süringiem, dokonał wyprawy na wysokość 10 800 metrów nad poziomem morza, co wywołało sensację w świecie nauki i przyczyniło się do badań nad problemami psychologicznymi baloniarzy na dużych wysokościach. Berson uczestniczył w tych badaniach i był pionierem medycyny lotniczej, badając m.in. chorobę dekompresyjną.
Poza aeronautyką zajmował się klimatami Svalbardu, prowadził obserwacje meteorologiczne w Niemieckiej Afryce Wschodniej i badał klimat Niziny Amazonki. Artur Berson jest autorem monumentalnego trzytomowego dzieła Wissenschaftliche Luftfahrten (Loty naukowe).