Jan Dominik
Biografia
Jan Dominik, urodzony 18 maja 1923 w Nowym Sączu, był polskim entomologiem zajmującym się ochroną lasu, taksonomią faunistyką, bionomią i ekologią chrząszczy rozwijających się w drewnie.
W 1950 ukończył studia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, w 1957 obronił doktorat, a w 1962 habilitował się. W 1963 objął stanowisko docenta, w 1968 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1975 profesorem zwyczajnym.
W latach 1967–1970 kierował Katedrą Ochrony Lasu, a następnie od 1970 do 1982 był dyrektorem Instytutu Ochrony Lasu i Drewna SGGW-AR w Warszawie. Od 1969 do 1972 pełnił funkcję Komitetu Nauk Leśnych PAN, a od 1972 do 1974 kierował Sekcją Entomologii Leśnej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego.
Pochowany na cmentarzu parafialnym w Rogowie.
W pracach naukowych Dominik zajmował się ochroną lasu, taksonomią, faunistyką, bionomią i ekologią chrząszczy rozwijających się w drewnie; opisał pełny cykl rozwojowy wielu gatunków, zwłaszcza z rodzin Cerambycidae i Anobiidae. Dorobek naukowy obejmuje 110 publikacji naukowych, książki m.in. Owady uszkadzające drewno, 5 zeszytów z serii Klucze do Oznaczania Owadów Polski.