Kazimierz Kopczyński
Biografia
Kazimierz Kopczyński urodził się 4 marca 1908 w Nowym Sączu. Jego ojciec był muzykiem i nauczycielem oraz dyrektorem Szkoły Handlowej w Nowym Sączu. Kopczyński ukończył gimnazjum klasyczne, a następnie Państwowe Pedagogium w Krakowie, idąc śladami ojca, i uczęszczał do pracowni Henryka Polichta. Duży wpływ na jego malarstwo miała Bronisława Rychter-Janowska, która odwiedzała rodzinę Kopczyńskich w Nowym Sączu. Kopczyński przyjaźnił się również z Kazimierzem Szeligiewiczem, pejzażystą.
Jego prace zostały zaprezentowane po raz pierwszy w 1936 roku w Sosnowcu, na zbiorowej wystawie zorganizowanej przez Salon Sztuki Alfreda Wawrzeckiego w Krakowie z inicjatywy promotora Władysława Mazura.
Podczas wojny obronnej w 1939 roku został zmobilizowany jako porucznik i przeszedł cały szlak bojowy 204 Pułku Piechoty. Został wzięty do niewoli w okolicy Tomaszowa Lubuskiego i czasowo osadzony w obozie w Bochni. Był przetrzymywany w obozach XI B Braunschweig, XII A Hadamar, VII A Murna, na terenie III Rzeszy. W obozach organizował koncerty i grał na skrzypcach w orkiestrze, kształcił również swoje zdolności malarskie i rysunkowe pod okiem Maksymiliana Feuerringa. Po wyzwoleniu obozu przez armię amerykańską powrócił do Polski i osiadł w Bielsku, gdzie jako jeden z pierwszych członków wstąpił do Polskiego Związku Plastyków i przez czterdzieści lat działał w zarządzie lub na stanowisku prezesa.
Od 1960 regularnie wyjeżdżał na plenery wakacyjne do Nowego Sącza, gdzie powstało wiele jego prac. Kopczyński był współzałożycielem Grupy Beskid. Z pierwszą żoną Zofią miał dwójkę dzieci, Danutę i Tomasza; po jej śmierci związał się z Jadwigą, także malarką.
14 października 1993 roku przy ulicy Inwalidów 2b w Bielsku-Białej, gdzie mieszkał i tworzył, odsłonięto tablicę pamiątkową projektu Jana Hermy.