Kazimierz Wojciech Dobrowolski
Biografia
Urodzony 20 grudnia 1894 w Nowym Sączu, w rodzinie urzędnika skarbowego, Dobrowolski studiował w Krakowie i Wiedniu, a w 1919 obronił doktorat. Uzupełniał wiedzę na Sorbonie (1925) i w London School of Economics (1934).
W latach 1920–1935 pracował w Bibliotece Jagiellońskiej. W 1932 habilitował się, od 1935 był profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego; wykładał socjologię i etnologię.
Znalazł się w gronie 183 krakowskich uczonych aresztowanych 6 listopada 1939 w ramach hitlerowskiej Sonderaktion Krakau; trafił do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen; po uwolnieniu 8 lutego 1940 wrócił do Krakowa i brał udział w tajnym nauczaniu uniwersyteckim.
Powrócił do pracy na uczelni po wojnie; w 1946 mianowany profesorem zwyczajnym. Przeszedł na emeryturę w 1965.
Od czasów studenckich był zaangażowany w ruchu lewicowym: w stowarzyszeniu młodzieży socjalistycznej Promień w Krakowie i w studenckim kole Spójnia. Uczestniczył w pracach Uniwersytetu Ludowego im. Adama Mickiewicza (1912–1920) oraz Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych (1923–1928 i 1945–1948). W 1920 brał udział w Komitecie Plebiscytowym Spisko-Orawskim w Nowym Targu, kierował sekcją propagandy.
Po II wojnie światowej był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie i działał w Zarządzie Miejskiego Komitetu Obrońców Pokoju.
Od 1962 był członkiem korespondentem, od 1969 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk; był honorowym przewodniczącym Komisji Socjologicznej Oddziału PAN w Krakowie. Organizował i pełnił funkcję dyrektora Wyższej Szkoły Nauk Społecznych Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych w Krakowie (1946–1950). Był członkiem Instytutu Zachodniego w Poznaniu, członkiem Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego i Węgierskiego Towarzystwa Etnograficznego, działał w ruchu walki z alkoholizmem. Otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Jana Amosa Komeńskiego w Bratysławie (1965).
W 1920 brał udział w pracach Komitetu Plebiscytowego Spisko-Orawskiego w Nowym Targu. Jego żona Maria Dobrowolska była znanym polskim geografem. Mieszkał na osiedlu Salwator. Zmarł w Krakowie, pochowany 3 kwietnia 1987 na cmentarzu Salwatorskim (sektor SC 12, rząd C, nr grobu 6).