Lidia Ligęza
Biografia
Lidia Ligęza urodziła się 1 stycznia 1942 r. w Nowym Sączu.
Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jej praca magisterska Podłoże folklorystyczne 'Klechd Polskich' Bolesława Leśmiana, napisana pod kierunkiem profesora Kazimierza Wyki, została opublikowana w czasopiśmie naukowym Pamiętnik Literacki.
Jest autorką kilku rozpraw naukowych o folklorze w polskiej literaturze, m.in. o twórczości Tadeusza Nowaka. Po ukończeniu studiów pracowała na Wydziale Filologicznym UJ jako asystent, a od 1983 r. jako kustosz Muzeum Stanisława Wyspiańskiego (Filia Muzeum Narodowego w Krakowie), zajmując się literacką i malarską twórczością tego polskiego modernisty.
Esperantystka: Jako studentka uczęszczała na lektorat esperanto prowadzony przez Mieczysława Sygnarskiego. Od 1975 r. uczyła esperanta na kursach i na wczasach esperanckich, m.in. podczas organizowanych przez Polski Związek Esperantystów we Wrocławiu Międzynarodowych Wczasów 'La Ora Pola Aŭtuno' w Międzygórzu. Od 1987 r. była lektorką języka esperanto na Uniwersytecie Jagiellońskim i Akademii Medycznej w Krakowie. Pracowała także jako lektorka podczas zimowych i letnich szkół dla studentów z Kielc, w Świętej Katarzynie i dla studentów z Wielkopolski, w Toruniu.
Była przewodniczącą Wojewódzkiego Klubu Esperanto przy Krakowskim Domu Kultury 'Pod Baranami'. Do roku 1983 była członkiem kolegium redakcyjnego czasopisma Pola Esperantisto.
W 1991 r. w Międzynarodowej Akademii Nauk w San Marino uzyskała tytuł magistra nauk humanistycznych, a następnie tytuł docenta.
Od 1996 r. jest przewodniczącą Krakowskiego Towarzystwa Esperanto i współredaktorką klubowego biuletynu Apudvistula Bulteno. Pracuje jako wykładowczyni literatury esperanckiej w Podyplomowym Esperantologicznym Studium przy Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, pod kierownictwem prof. Ilony Koutny. W latach 2008–2010 współpracowała z redaktorem Tomaszem Chmielikiem przy wydawaniu niezależnego kwartalnika Spegulo.
Lidia Ligęza jest autorką wierszy, głównie w języku esperanto. W 1987 r. wydała tom poezji Aleo aŭtuna z posłowiem Tyburcjusza Tyblewskiego, który zawiera pierwsze wiersze poetki, opublikowane w magazynie Pola Esperantisto.
Jest tłumaczką na język esperanto, szczególnie zajmuje się współczesną polską poezją. Przetłumaczyła około 650 wierszy polskich poetów współczesnych, m.in. Gałczyńskiego, Herberta, Poświatowskiej, Miłosza i Szymborskiej. W Pola Esperantisto ukazały się jej artykuły o twórczości polskich literatów.
W prestiżowej serii Światowego Związku Esperantystów 'Oriento – Okcidento' nr 50, w 2015 r. ukazał się obszerny tom wierszy Wisławy Szymborskiej Mi inventas la mondon (Obmyślam świat), zgłoszony do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Znaczną część utworów przetłumaczyła na język esperanto. Przetłumaczyła także dwa dramaty Witkacego: W małym dworku i Szewcy.