Marian Kadulski

Marian Kadulski urodził się 7 grudnia 1909 roku w Nowym Sączu jako syn Jana i Katarzyny z d. Zawiślak. W 1928 roku ukończył Korpus Kadetów nr. 1 we Lwowie, a w 1931 roku Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu i został mianowany porucznikiem marynarki. Po podróży na francuskim krążowniku Jeanne D'Arc w ramach Ecole d'Application des Enseignes de Vaisseaux, awansował na kapitana marynarki z dniem 1 stycznia 1934. W okresie od 1 października 1935 roku do 15 maja 1936 roku ukończył Kurs Oficerów Broni Podwodnej, po czym zaokrętowany na ORP Ryś na stanowisko oficera wachtowego. W okresie od 7 stycznia 1937 do 8 maja 1937 uczestniczył w kursie Kurs Oficerów Pływania Podwodnego, po zakończeniu którego z dniem 8 maja 1937 roku został zaokrętowany na ORP Ryś na stanowisko Oficera Broni Podwodnej. Opracował kalkulator strzelania salw torpedowych. 19 marca 1939 został awansowany do stopnia kapitana marynarki i przeniesiony do Kierownictwa Marynarki Wojennej w Warszawie ze względu na duże zdolności lingwistyczne (znał biegle języki: francuski, niemiecki, angielski). Od 16 kwietnia do 9 lipca 1939 roku uczestniczył w kursie specjalnym wywiadu.

Na początku lipca został wysłany do placówki wywiadu w Szczecinie pod przybranym nazwiskiem Karol Miller, gdzie pracował od 21 lipca 1939 do 14 września 1939 roku, po czym przez Kopenhagę przedostał się do Holandii, gdzie w Amsterdamie kontynuował pracę w tym samym dziale aż do 9 grudnia 1939 roku. Następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie pozostawał do dyspozycji władz polskiej Marynarki Wojennej w Devonport. 18 lutego 1940 roku został zaokrętowany na ORP Błyskawica na stanowisko Oficera Broni Podwodnej, które pełnił do 28 listopada 1940 roku, biorąc udział w kampanii norweskiej, ewakuacji Dunkierki oraz patrolach na kanale La Manche. Następnie został odwołany do Kierownictwa Marynarki w Londynie i ponownie skierowany do pracy w konsulacie w Lizbonie, gdzie pozostał do marca 1941 roku, po czym został oddelegowany do Gibraltaru w charakterze Szefa Misji Morskiej oraz dowódcy kutra Seawolf. Wówczas występował pod pseudonimem Marian Krajewski oraz osobiście brał udział w 17 operacjach ewakuacyjnych z Francji oraz Afryki Północnej, 462 Polaków oraz kilkudziesięciu innych osób przeniósł do Gibraltaru. Operacje te były trudne i niebezpieczne, o czym świadczy specjalny list pochwalny od Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego z dnia 3 października 1941 roku.

Następnie został oddelegowany na stanowisko z-ca dowódcy ORP Błyskawica w dniach 16 listopada 1942 roku aż do 14 kwietnia 1944 roku, biorąc udział w operacjach lądowania Aliantów w Algierze oraz konwojach atlantyckich i patrolach na kanale La Manche. Podczas choroby dowódcy okrętu kmdr Konrada Namieśniowskiego pełnił jego obowiązki od 7 września do 20 listopada 1943 roku. 3 maja 1944 roku został awansowany do stopnia komandora podporucznika. Od 30 kwietnia 1944 roku do 21 grudnia 1945 roku pozostawał na stanowisku Komendanta Centrum Wyszkolenia Specjalistów Devonport. 22 grudnia 1945 roku został mianowany dowódcą ORP Garland i wziął udział między innymi w konwoju do Murmańska PQ16 oraz ostatniej operacji wojennej o kryptonimie Deadlight, gdzie odpowiadał za zatopienie okrętu podwodnego U-1010 ogniem artyleryjskim 7 stycznia 1946 roku.

Po zakończeniu wojny pozostał za granicą; najpierw w Buenos Aires w Argentynie, a następnie przeniósł się na Vancouver w Kanadzie, a następnie do Los Angeles, gdzie pracował jako kreślarz. Na emeryturze ze względu na panujący w Los Angeles smog przeniósł się do Malagi w Hiszpanii. Ostatnie lata spędził w Oslo w Norwegii z powodu pogarszającego się stanu zdrowia żony. Po śmierci żony 25 lutego 1997 roku powrócił na stałe do Polski, gdzie został awansowany do stopnia komandora porucznik w stanie spoczynku. Zamieszkał ze swoją siostrą Heleną w Wieliczce. Zmarł 26 października 1998 roku i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Wieliczce.