Mojżesz Hersz Jakubowicz

Urodził się 16 listopada 1919 roku w Nowym Sączu w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej.

Po wybuchu II wojny światowej został żołnierzem Wojska Polskiego i wzięty do niewoli radzieckiej, zesłany na Syberię, gdzie przez kilka lat pracował w kopalni złota.

W 1946 roku, jako repatriant, wrócił do Polski i osiedlił się w Dzierżoniowie. W latach 1946–1948 służył w ORM O i brał udział w zwalczaniu polskiego podziemia niepodległościowego. Był członkiem PZPR i należał do ZBoWiD. W okresie stanu wojennego był członkiem Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego.

Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego zarządu powiatowego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce, a w ostatnich latach życia sekretarza oddziału dzierżoniowskiego; był także członkiem Prezydium oraz członkiem Zarządu Głównego.

Był propagatorem wiedzy o kulturze i historii Żydów polskich oraz utrwalał spuściznę Żydów dzierżoniowskich okresu powojennego, współorganizował Dni Kultury Żydowskiej, opiekunem dzierżoniowskiej synagogi oraz cmentarza żydowskiego.

14 listopada 2000 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w uznaniu wybitnych zasług w działalności społecznej na rzecz społeczności żydowskiej.

Zmarł w Dzierżoniowie. Pochowany jest obok żony na cmentarzu komunalnym przy ulicy Wrocławskiej.

Jego wnuczką jest Gizela Jagielska, lekarz ginekolog.