Roman Kawecki
Biografia
Roman Kawecki urodził się 9 sierpnia 1868 roku w Nowym Sączu jako syn Edwarda i Róży z baronów Brunickich. Po ukończeniu Gimnazjum św. Anny w Krakowie w 1885 i studiach prawnych na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1889 wstąpił do armii austriackiej, gdzie uzyskał stopień podporucznika kawalerii. Równolegle rozwijał zainteresowania malarskie, studiując w Krakowie (Akademia Sztuk Pięknych) i w Paryżu u H. Morisseta.
W 1895 został ponownie powołany do służby; awansował na rotmistrza w 1901 i na majora w 1913. Pełnił funkcje dowódcze i instruktorskie jazdy, także w Wyższej Szkole Wojennej w Wiedniu.
W czasie I wojny światowej dowodził dywizjonem kawalerii, awansując na podpułkownika w 1915 roku.
W okresie listopad 1917 – marzec 1918 dowodził 2. pułkiem Ułanów Legionowych, po bitwie II Brygady Legionów Polskich pod Rarańczą zawieszony w pełnieniu obowiązków przez władze austriackie.
Po odzyskaniu niepodległości w listopadzie 1918 przeszedł do Wojska Polskiego i objął stanowisko dowódcy 1. pułku Ułanów Ziemi Krakowskiej. 14 stycznia 1919 przekazał dowództwo ppłk. Adamowi Kicińskiemu i objął stanowisko Inspektora Jazdy w Sztabie Generalnym. W maju 1919 został zastępcą gen. por. Aleksandra Karnickiego, Generalnego Inspektora Jazdy, a następnie pełnił obowiązki Generalnego Inspektora Jazdy. Od 9 kwietnia 1920 do 6 maja 1921 był Generalnym Inspektorem Jazdy przy Naczelnym Wodzu. Na tym stanowisku 1 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu generała porucznika z dniem 1 kwietnia 1920. W 1922 w Inspektoracie Armii nr V we Lwowie. 28 marca 1922 został mianowany członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Z dniem 30 września 1925 przeniesiony został na stan spoczynkowy z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej, osiadł w Krakowie. Zmarł w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXXII).
Po przejściu na emeryturę poświęcił się malarstwu. Portretował wybitnych wojskowych i pejzaże. Swoje obrazy wystawiał w Krakowie, Lwowie, Warszawie (m.in. w Zachęcie: Portret pani Sz., 1926; Akt, 1929) i Paryżu. Czterdzieści jego prac zostało zakupionych przed II wojną światową przez Muzeum Wojska; jeden z jego obrazów, Filozof i kobieta, po zakupie trafił do Stanów Zjednoczonych.
Odznaczenia: Krzyż Zasługi Wojskowej, Krzyż Wojskowy Karola, Order Żelaznej Korony, Oficer Legii Honorowej (1921 – zezwolenie Naczelnika Państwa).