Romuald Cabaj
Biografia
Romuald Cabaj urodził się w Nowym Sączu w rodzinie Romualda, pracownika kolejowego, i Marii z domu Zagórskiej. Do 1939 r. mieszkał w Nowym Sączu, gdzie kształcił się w szkole podstawowej i średniej.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał we wsi Szczawa Górna, tam pracował jako robotnik i pracownik kancelarii. Wiosną 1945 r. zdał maturę w liceum humanistycznym w Nowym Sączu i zamieszkał na Dolnym Śląsku w Kamiennej Górze, gdzie pracował jako urzędnik. W 1946 r. przeniósł się do Wrocławia. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1948 r. był redaktorem wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia, w latach 1950–1967 kierował redakcją literacką. W latach 1951–1968 był członkiem Związku Literatów Polskich, opiekował się tam młodymi pisarzami.
Jego debiut prasowy miał miejsce w 1947 r. (wiersz Marzenie opublikowany w Dzienniku Literackim nr 10), książkowy natomiast w roku 1955 Ballada bolkowska. Swoje utwory publikował na łamach Słowa Polskiego (1955–1956), Nowych Sygnałów (1956–1957). W latach 1958–1968 współpracował z miesięcznikiem Odra. Jest autorem ok. 1000 audycji radiowych oraz powieści i opowiadań, m.in. Prawdziwe nieprawdziwe (1955), Trzebienie lasu (1967).
Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu Osobowickim (pole 42, rząd 2 od ogrodzenia, grób 273).