Tadeusz Friedrich
Biografia
Tadeusz Friedrich urodził się 7 lipca 1903 roku w Nowym Sączu. Szkołę powszechną i średnią ukończył w rodzinnej miejscowości. Podczas I wojny światowej ewakuował się do Wiednia, gdzie ukończył gimnazjum. W 1920 roku wrócił do Polski.
Rozpoczął studia na wydziale prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Szermierkę zaczął uprawiać w okresie gimnazjum. W latach 1921–1934 był zawodnikiem Lwowskiego Klubu Szermierczego i Warszawianki. W kraju zadebiutował na mistrzostwach Polski we Lwowie. Zajął 5. miejsce we florecie i 7. w szabli.
Trzy razy brał udział w igrzyskach olimpijskich (1924–1932, za pierwszym razem jako rezerwowy), zdobywając brązowe medale w drużynie na IO w Amsterdamie i IO w Los Angeles. W tej samej konkurencji zdobył też brązowe medale na mistrzostwach świata w Liège (1930) i mistrzostwach świata w Warszawie (1934).
Kariarę zakończył w 1936 roku z powodu dolegliwości kręgosłupa. W latach trzydziestych udzielał się w Polskim Związku Szermierczym. Po wojnie włączył się w odbudowę sportu polskiego, był inicjatorem reaktywowania Polskiego Związku Szermierczego oraz pełnił funkcje skarbnika i kapitana sportowego PZS. Podczas igrzysk w Londynie był kierownikiem polskiej drużyny szermierczej. Był trenerem Budowlanych i Cracovii oraz inicjatorem Międzynarodowego Turnieju Floretowego Juniorów, który po jego śmierci stał się memoriałem Tadeusza Friedricha. W życiu prywatnym był żonaty z Felicją Schabińską, lekkoatletką i olimpijką z Los Angeles; mieli dwie córki. Zmarł 10 października 1976 roku w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XVIII-7-40).