Władysław Hasior
Biografia
Władysław Hasior (ur. 14 maja 1928 w Nowym Sączu, zm. 14 lipca 1999 w Krakowie) był polskim artystą rzeźbiarzem, malarzem i scenografem związanym z Podhalem.
W latach 1947–1952 uczył się w Państwowym Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem pod kierunkiem Antoniego Kenara, a następnie w latach 1952–1958 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Mariana Wnuka. W roku 1959 otrzymał stypendium francuskiego Ministra Kultury; studiował w pracowni rzeźbiarza Ossipa Zadkine’a w Paryżu.
Od 1957 roku Hasior wystawiał indywidualnie oraz brał udział w wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w Paryżu, Rzymie, Sztokholmie, Oslo, Montevideo, São Paulo, Helsinkach, Wiedniu, Wenecji, Kopenhadze, Brukseli i Moskwie. Uczestnik Sympozjum Plastycznego Wrocław 70. Został pochowany na Zakopiańskim Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku.
Jego twórczość nawiązuje do nowoczesnych prądów artystycznych (surrealizmu, rzeźby abstrakcyjnej, nowego realizmu), a także do tradycyjnego rzemiosła i wytwórczości ludowej. W pracach Hasior wykorzystywał przedmioty gotowe– „zużyte rekwizyty codzienności”, które kolekcjonował w domu w Zakopanem. Uważany też za pioniera assemblage'u w Polsce.
W 2014 MOCAK zorganizował wystawę Władysław Hasior. Europejski Rauschenberg?
Galeria autorska artysty, Galeria Władysława Hasiora w Zakopanem, mieści się w budynku starej Leżakowni i jest filią Muzeum Tatrzańskiego. Budynek ten w okresie międzywojennym był miejscem werandowania kuracjuszy sanatorium przeciwgruźliczego. Hasior zaadaptował dwukondygnacyjny budynek na własne potrzeby, mieszkanie i pracownię, tworząc unikalną instalację z własnych eksponatów.