Włodzimierz Kodrębski
Biografia
Włodzimierz Kodrębski urodził się 17 grudnia 1864 w Nowym Sączu. Został oficerem c. i k. armii.
W 1903 roku, będąc rotmistrzem, wraz z żoną Zofią z domu Foryst była właścicielem dworu Paderewskiego w Kąśnej Dolnej, który potem sprzedał Stanisławowi Nowakowi. Był członkiem dożywotnim Towarzystwa Szkoły Ludowej (TSL).
Podczas I wojny światowej, jako rotmistrz, wszedł w stan spoczynku w sierpniu 1916 roku z 7. Pułku Ułanów i został mianowany na stopień majora. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. W 1920 roku, w stopniu podpułkownika, był dowódcą Wołkowyskiego Okręgu Etapowego. Został awansowany na pułkownika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.
W latach 20. jako emerytowany oficer zamieszkiwał w Nowym Sączu. W 1934 roku, będąc pułkownikiem, przeniesiony w stan spoczynku, był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr III jako oficer w dyspozycji dowódcy OK III w Grodnie i pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wołkowysk.
Podczas II wojny światowej zaginął; według jednej relacji zmarł 7 grudnia 1943 roku na obszarze Sosnowki (obwód archangielski).