Jerzy Niemojowski
Biografia
Jerzy Niemojowski urodził się 8 grudnia 1918 w Nowym Sączu. W młodości uczęszczał do gimnazjum im. Jana Długosza o profilu klasycznym. W 1937 roku, pod nazwiskiem Jerzy Kłosowski, wraz z Henrykiem Einhornem oraz Zdzisławem Wróblewskim założył grupę literacko-artystyczną Przełęcz i redagował pismo Zew Gór. Następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Był związany z Klubem Młodych Artystów Krakowa i publikował w piśmie Nasz Wyraz (1938). W 1939 roku wyruszył jako ochotnik na kampanię wrześniową. W latach 1940–1943 działał w podziemiu na Podhalu; w marcu 1943 aresztowany przez Gestapo. Do 1945 był więźniem obozów Heidelager (Pustków), Sachsenhausen i Mittelbau-Dora. Podczas ewakuacji obozu Dora zbiegł i zmienił nazwisko na Niemojowski. Do 1947 przebywał w amerykańskiej strefie okupacyjnej w Niemczech, gdzie nakładem Związku Wychodźstwa w Hanowerze ogłosił pierwsze zbiory poezji i prozy.
W 1947 wyemigrował do Wielkiej Brytanii, ukończył Szkołę Handlu Zagranicznego w Londynie i studiował na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Londyńskiego. Od 1951 r. pracował jako urzędnik kolejowy i działał w związkach zawodowych. Jednocześnie publikował poezję i przekłady z angielskiego, hiszpańskiego i portugalskiego. Jednym z najważniejszych przekładów było tłumaczenie poematów T.S. Eliota wraz z własnym esejem Teoretyczne rozważania i praktyka przekładu poetyckiego. Pracował także z londyńską grupą poetycką Kontynenty; jego liryki znalazły się w antologii Opisane z pamięci.
W 1938 napisał zaginiony Taniec z pochodniami. W 1949 powstała Anita, wyróżniona w 1953 na konkursie w Chicago. Jego twórczość obejmuje także dramaty wierszem, korespondował z tematami antycznymi, a prace nad antologią wierszy poetów-kombatantów II wojny światowej nie została ukończona z powodu nagłej śmierci w 1989. Był członkiem Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie.